tag:blogger.com,1999:blog-300345772011-08-30T17:25:04.508-07:00هوشمندhttp://www.blogger.com/profile/13709392907782210365noreply@blogger.comBlogger81100tag:blogger.com,1999:blog-30034577.post-8902757921664440252007-01-31T04:12:00.000-08:002007-01-31T12:20:26.837-08:00<div style="TEXT-ALIGN: right">زیر نور چراغایی که پیاده رو رو روشن می کنن<br />به هم نزدیک می شن<br />نگاهشون<br /> از سنگفرش راه می افته ٬ از پاها میره بالا ٬ می خوره به نگاه اونیکی . <span style="color:#ffffff;">ا</span><br />ـ نگو که عاشقم شدی<br />ـ باشه ! پس تو بگو<br />ـ عاشقتم (جلوی کلاهشو می گیره و پشتشویه کم از سرش بلند می کنه)<span style="color:#ffffff;">ا </span><br />ـ منم همین طور(دامنشو همون جا که هس نگه می داره و یه کم میره پایین)<span style="color:#ffffff;">ا</span><br />زیر نور همون چراغا<br />از هم دور می شن </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30034577-890275792166444025?l=h00shmand.blogspot.com' alt='' /></div>هوشمندhttp://www.blogger.com/profile/13709392907782210365noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-30034577.post-1157143879358444692006-09-01T13:30:00.000-07:002006-09-01T13:51:19.370-07:00<div style="text-align: right;">دیکته گفتن شروعش بود<br />دیکته کردن تمومش کرد<br />وسطاش اون موقع بود که من دیکته می نوشتم<br /><br />تقصیر خودت بود<br />یادته ؟ غلط نوشتم و تو مجبورم کردی یه صفحه کامل از روش بنویسم ؟<br />اگه اون جوری بهم دیکته اش نمی کردی ، هیچ وقت یادش نمی گرفتم<br />هیچ وقت تموم نمی شد<br />تا آخرای دنیا<br />تو دیکته میگفتی<br />من می نوشتم اش : "سلته"<br />تو از سلطه ات لذت می بردی<br />من از مهربونی تو<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30034577-115714387935844469?l=h00shmand.blogspot.com' alt='' /></div>هوشمندhttp://www.blogger.com/profile/13709392907782210365noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-30034577.post-1155059060708454012006-08-08T10:32:00.000-07:002006-08-08T10:44:20.733-07:00<div style="text-align: right;">آدمی<br />در اثبات خدایی خویش<br />در کلنجار باستانی اش با بکری حیوان<br />باکره ماند <br />و به زحمت آفریده ی خود را<br />-شرم را<br />با لبان هرگز طعم بوسه نچشیده اش<br />ادا کرد تا<br />حیوان ناطق شود<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30034577-115505906070845401?l=h00shmand.blogspot.com' alt='' /></div>هوشمندhttp://www.blogger.com/profile/13709392907782210365noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30034577.post-1153511427081671692006-07-21T12:20:00.000-07:002006-07-21T12:50:27.093-07:00<div style="text-align: right;">خانه ی اجدادی ام را ترک کردم<br />یقینی که به اسارتم می کشید را<br /><br />تند باد پاییزی لنگه ی پنجره را از پاشنه در آورد ، خشم ناک<br />پنجره ای نو ساختم ، سوز زمستان را پناهی<br />برف زمستانی بر بام نشست ، سنگین<br />بام فرو نشسته را از نو بنا کردم ، باران بهاری را چتری<br />سیلاب بهاری دیوار را ویران کرد ، پر خروش<br />اما<br /> جوابش نبود جز سکوتی<br /><br />اینگونه خانه ی اجدادی یقینم را ترک کردم<br />بازیچه ی باد و برف و سیلاب را<br /><br />آزادم اما اینک<br />آزاد<br /><br />دیگر نیازی نیست به<br />ترمیم خسارت شیطنت های باد و برف و سیلاب<br />نیازی نیست به<br />توجیه بی منطق هر چیز و ناچیز ، که تحدید می کنند یقینم را<br /><br />فقط<br />گاهی<br />گهگاهی<br />برف و باد و سیلاب<br />در جستجوی بازیچه ی از دست رفته<br />به بازی می گیرند<br />جان بی پناهم را<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30034577-115351142708167169?l=h00shmand.blogspot.com' alt='' /></div>هوشمندhttp://www.blogger.com/profile/13709392907782210365noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-30034577.post-1152554009278213012006-07-10T10:44:00.000-07:002006-07-10T10:56:47.623-07:00<div style="text-align: right;">اشک آلوده پروازشان را تماشا کردم<br />وقتی کیسه را باز کرد<br /><br />-"مامان جون ، این بیچاره ها خفه میشن تو این کیسه "<br /><br />نفهمیدم پروانه های بی حال ، سخت بال می زدند<br />یا مستی پروازشان از چشم های پر اشک من بود ؟<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30034577-115255400927821301?l=h00shmand.blogspot.com' alt='' /></div>هوشمندhttp://www.blogger.com/profile/13709392907782210365noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-30034577.post-1152194636742061652006-07-06T06:56:00.000-07:002006-07-06T07:03:56.750-07:00<div style="text-align: right;">در جستجوی سراب به آب رسیدم<br /> بی احساس تشنگی<br /><br /><br />شاید نیاز داریم به احساس بی نیازی<br />گاهی</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30034577-115219463674206165?l=h00shmand.blogspot.com' alt='' /></div>هوشمندhttp://www.blogger.com/profile/13709392907782210365noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30034577.post-1151420480637939982006-06-27T07:57:00.000-07:002006-07-06T07:07:13.180-07:00<div style="text-align: right;">چه ابر های سیاهی در انتظار مهمانی خورشیدند<br />و تکه تکه شدن راز آن وجود متحدی بود که از حقیر ترین ذره هایش خورشید به دنیا آمد</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30034577-115142048063793998?l=h00shmand.blogspot.com' alt='' /></div>هوشمندhttp://www.blogger.com/profile/13709392907782210365noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30034577.post-1150917303928738562006-06-21T12:05:00.000-07:002006-07-06T07:11:32.710-07:00<div style="text-align: right;">غروبی خاموش در دشتی سرسبزو مردابی پیر ، سبکبار از غوغای درونش<br />کودکان چه کودکانه ، به شوخی به غورباغه ها سنگ پرتاب می کنند<br />و غورباغه ها چه جدی می میرند<br />بی هیچ احساس مظلومیت<br />یا شاید مظلوم تر از تصور انسان ها<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30034577-115091730392873856?l=h00shmand.blogspot.com' alt='' /></div>هوشمندhttp://www.blogger.com/profile/13709392907782210365noreply@blogger.com1